Szczepionka

Obecnie nie ma szczepionki, która w pełni zapobiegałaby zachorowaniu na półpaśca. Istnieją jedynie te, które mogą to ryzyko ograniczyć.

Udowodnione zostały, iż szczepionka Zostavax zwiększa odporność układu immunologicznego przed wirusem powodującym ospę wietrzą, a także i półpaśca. Zmniejsza ona także szanse na inne, ewentualne powikłania. W wypadku tej szczepionki stwierdzono możliwość niewielkich działań niepożądanych, takich jak ból czy zaczerwienie.

W lutym 2008 roku w książce Medycyna Praktyczna Suplement „Szczepienia” zostały zamieszczone wyniki trzyletnich badań przeprowadzonych na osobach, którym została podana szczepionka zawierająca atenuowany wirus VZV szczepu Oka w dawce 14-krotnie większej niż w szczepionce Zostavax. Jak z nich wynika, u osób, którym została ona podana zmniejszyło się ryzyko półpaśca oraz wystąpienia nerwobólu. Zaobserbowano u niej nieznaczne skutki uboczne takie jak ból głowy czy świąd, które jednak w krótkim czasie ustępowały i nie miały istotnego wpływu na samopoczucie osób uczestniczących w badaniach.

Należy jednak pamiętać, iż najbardziej efektywne jest zaszczepienie dziecka przeciw ospie wietrznej między jego 12. a 18. miesiącem życia. Ogranicza to ryzyko wystąpienia u niego ospy (a w przyszłości także i towarzyszącego jej półpaśca) niemalże w stu procentach.